Foto’s: Michiel Rotgans
Onlangs bereikte ons een update van het werk van fotograaf Michiel Rotgans. Omdat wij er heel erg blij van werden willen we zijn beelden graag met jullie delen.
Michiel Rotgans; “Enkele weken geleden was ik samen met Bas Elhorst, Irian van Helfteren en Ongetemde Sanne Koeman aan het splitboarden op de Reschenpass in Italië. Onze gids liep een halve kilometer vooruit en Bas en Sanne besloten via een makkelijkere weg omhoog te lopen. Anderhalf uur later begreep iedereen waarom we die weg niet hadden genomen.”
“Deze trail is ergens in de Provence in Frankrijk. Een graat van rots gruis loopt vloeiend de hele berg af. Overal zijn natuurlijk kickers en kuipbochten, echt super vet om te rijden en komend jaar ga ik weer!”
“Deze foto is genomen in Monaco op het strand. Dit krijg je na een week lang 350 kilometer mountainbiken. 25 bergen beklimmen, afdalen en takken wegtikken op je schenen.”
“Vorige winter was ik op snowboard trip met goede vriend en legendarische vert skater (voor Nederlandse begrippen) Bob Joosten. We hadden als plan om een documentaire te maken over Dolf van der Wal die zich aan het kwalificeren was voor de Olympische spelen. Lang verhaal wat er eigenlijk niet toe doet maar hier staat Bob zijn board te waxen in de kelder van ons Gasthof.”
“Deze foto is gemaakt tijdens een beklimming van de Franz Josef Gletsjer in Nieuw Zeeland. Met een gids hebben we een dag lang geprobeerd om zover mogelijk de Gletsjer op te komen. Dit was slechts het begin.”
“We zaten een week in Mayrhofen en de hele week zat het weer tegen. De laatste nacht van ons verblijf daar ging het dumpen en de volgende ochtend hadden we blue bird! Ouwe rot en Ongetemd ijshockey teamrider Jody Koenders was nog niet verleerd om geil te snowboarden voor de camera.”
“Irian van Helfteren is Nederlands meest onderschatte freerider. De jongen klimt als een aapje de berg op en is bovendien één van de weinige gediplomeerde snowboard-gidsen van Nederland. Tevens heeft Irian er geen moeite mee om zich in bizarre lijnen te storten of van cliffs af als deze…”
Tekst: Sanne Koeman | Foto’s: Bas Elhorst
Weer erg benieuwd naar nieuwe bergen ben ik met Bas en Chris in de auto gestapt naar Italie. Vooruit naar de kern van het lage druk gebied en de “Nissan mystic experience”, een 3 sterren kwalificatie wedstrijd voor de Freeride World tour.
We zijn een dag eerder gegaan vanwege de goede sneeuw die daar zou vallen, iets minder dan verwacht maar eindelijk weer een beetje poeder. Mijn enthousiasme moet ik dan ook gelijk bezuren met een gebroken board. Maakt niet uit, het was het helemaal waard om door deze indrukwekkende kloof te rijden. ‘s Avonds is de riders meeting voor de wedstrijd die volgt. Ik ben niet uitgelood voor de wedstrijd maar ik had al zo’n idee dat er vast iemand niet zou komen opdagen. Na een paar keer vragen en wat Italiaans hectisch gedoe mag ik toch meedoen. Wilde ik dit nou echt?? Nu moet ik wel!!!
De volgende ochtend ben ik er helemaal klaar voor, alles voelt goed wat wel zo fijn is als je boven aan een berg zoals deze staat. Dan heb je liever geen knikkende knieën. Ik doe er toch wel een klein uurtje over om de lijn uit te zoeken die ik wil gaan rijden, moet ik nou links of rechts, ga ik dat boompje herkennen??? Toch maar voor save gaan, de eerste keer dat ik zo een wedstrijd doe, sta ik liever niet bovenaan een te grote klif. Na een kleine hikken van 30 minuten heb ik de laatste zenuwen eruit gelopen. Ik dacht dat ik nummer 17 was maar moet als 13de starten, ‘hei ik ben nog niet zover’. Hoe was mijn lijn ook al weer? Ik weet dat ik eerst links moet aan houden hoe was het verder ook al weer? Ahhhhhhh,3,2,1 start!!!
Alles flitst voorbij, m’n reactie vermogen loopt een beetje achter want voordat ik het weet zie ik alle herkenningspunten voorbij gaan. Dit was niet de bedoeling, ik moest veel verder naar links, daar is m’n sprong en daar is dat boompje al. Maar eigenlijk gaat het wel lekker en de sneeuw is super. Het terrein is leuk en ik vermaak me helemaal zo in m’n eentje op de berg, totaal verdwaald maar ik geniet ervan. Volop speed, nice. Niet teveel naar rechts want daar zijn de kliffen, en blijven rijden, dan komt het vast goed. Als verassing verschijnt er aan het einde een mooi couloirtje, even denk ik, kan ik dat? Ik wil niet stoppen want dat kost punten gaat er door me heen, dus voordat ik het weet pak ik hem recht naar beneden, niet twijfelen en gaan, dat is waar het om gaat.
Ik ben blij met deze vette ervaring en een mooi resultaat, 3de! Niet verkeerd met een gebroken board. De eerste 3 gaan door naar de finale dus 3de ben ik sowieso, geen zenuwen zou je zeggen? Totdat ik ineens als aller eerste van de dag moet starten, dat is wel even slikken, geen sporen voor houvast. Tijdens het omhoog lopen merk ik al dat alles niet zo soepel gaat als de dag ervoor. Waar is m’n balans, gewoon doorlopen, stap voor stap en niet teveel nadenken. En wat is er met die sneeuw gebeurd, die is helemaal weer vers na de koude nacht. Gistermiddag was het hier nog krokant. De zenuwen krijg ik niet uit m’n benen, maar de sneeuw is zo goed!!!!
M’n lijn is veel te makkelijk voor deze goede omstandigheden, stom geen 2de optie bedacht. Voordat ik het weet lig ik onderuit, wat gebeurde er??? Op staan en weer doorgaan. De rest van de run heb ik een black out dus daar kan ik niet veel over vertellen. De finale run was hem dus niet helemaal maar wel weer het een en ander geleerd, nooit teveel vast houden aan een lijn, waar het ook om gaat. Om je heen blijven kijken, wat er ook gebeurd, ervoor gaan, tot het einde. Mooie lessen sowieso, ook voor in het ‘gewone’ leven.
De run van winnaar van de eerste plaats was indrukwekkend en heeft me geïnspireerd en gemotiveerd om de volgende keer wel wat meer van mezelf te vragen. Maar op dit moment ga ik eerst even poeder rijden in St Anton, yeahhhhh.
Foto: Sten Muchow
Sanne is lekker aan het knallen in Oostenrijk. En vaker buiten dan binnen de gebaande paden. Hier gaat ze off piste in St Anton; “Jammer van het spoor rechts boven mij… Ik kom van links,haha,met de sluff achter me aan.” Niks jammer, Sanne ript.
Ongetemde Sanne Koeman is inmiddels al weer terug van haar reis naar India. Een reis waar ze veel heeft geleerd en ze ook nog tijd vond om een golfje mee te pakken. Met een zee net zo bruin als onze eigen Noordzee maar heerlijk warm, en de golven voor haar alleen. India is inmiddels ingeruild voor de sneeuw in Oostenrijk. Doet ze goed!
Foto’s: Edo Jungerius & Ruben Snitslaar
Ongetemde Sanne Koeman staat samen met haar vriend Bas met een mooi artikel in de laatste Snowboard Mag. Inmiddels zit ze al weer in India om daarna weer de sneeuw op te zoeken in Oostenrijk. En omdat ze het niet kan laten zit ze waarschijnlijk in het voorjaar in Indonesië. Je zou bijna medelijden met haar krijgen…
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Ongetemde Sanne heeft het tropische oord deze winter ingeruild tegen een mooie plek in de bergen. Tot nu toe gaat dat haar prima af.
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Actie foto: Mark Welagen, www.klatser.com / Portret foto: Bas
Het weekend van 12 en 13 september vond de NK surf plaats in Scheveningen. Ongetemd ambassadeur Sanne Koeman wist daar de eerste plaats bij de Open Women te bemachtigen. Gefeliciteerd Sanne!
We verwelkomen bij Ongetemd een nieuwe ambassadeur, Sanne Koeman. Ze komt uit Badhoevedorp en geeft lichamelijke opvoeding en is mentrix op een middelbare school. Ze surft sinds 2000 en is regelmatig op Wijk te vinden. Petten is ook één van haar favoriete Nederlandse spots. Naast surfen houdt ze van muziek, schilderen, dichten, fotograferen en vogels spotten en nog veel meer.
Alhoewel ze het meest houdt van de zon, zee en warmte, zijn de bergen ook een favoriet! Eén van Sanne’s ambities is dan ook om een snowboard school, of iets in die richting, samen met haar vriend te beginnen, zodat ze in haar vrije maanden lekker op surftrip kan. Haar favoriete buitenlandse spots tot nu toe zijn Tea tree point (bij Noosa), Snapper rocks (Coollangatta) en Scotts head, Mawi (Lombok) en Medewi en Witches rock (Costa Rica). Op dit moment heeft het alleen allemaal nog niet zo’n vaart, al denkt ze er wel elke dag aan.
Welkom bij Ongetemd Sanne en doe je ding!
