Tekst: Marloes van Elswijk | Foto’s: Kim Verver, Kees Vrolijk & Marloes van Elswijk
Na 1,5 jaar wachten op Schevenings schoon, was het eindelijk weer tijd om het verbouwings eelt van de handen te weken in de azuur blauwe golven van Indonesië.
Tijdens de touchdown tussen airports left’s en rights drukken onze neuzen zich tegen het kleine vliegtuig raampje… JA! er is swell! Onrustig als kinderen in een snoepwinkel stouwen we onze spullen in een taxi richting Kuta, de eerste tussenstop vanuit waar we zo snel mogelijk weer vertrekken naar het andere Kuta. Kuta Lombok.
Lombok heeft mooie verlaten stranden, lege surfspots en goedkope restaurantjes, die je met het nodige geduld en uithoudingsvermogen kunt vinden. Het Bali van vroeger. De goede verhalen brachten ons als eerste naar Gerupuk. Een grote baai met 4 surfspots, linke en rechtse. Vanuit het pittoreske vissersdorp (tja, Scheveningen van vroeger) pak je een vissersbootje naar een van de spots. Voordat de boot een stukje heeft gevaren, heb je nog geen idee van de golven, hoogte en drukte. Met hoge verwachtingen voeren we de ochtend gloren tegemoet om te ontdekken dat ook Gerupuk al in de reisbrochure van groot kookistan heeft gestaan. Zo’n 30 surfers, surfscholen en boogieboarders dreven al vreedzaam op de deining mee. Het grote voordeel is uiteraard wel, dat je niet echt hoeft te vechten om een golf en alles kunt pakken, het grote nadeel is dat je geen enkele golf alleen surft. Helaas hadden we weinig tijd, maar met een beetje geduld, een goede wegenkaart en een bandenplaksetje kun je in Lombok zeer zeker goede verlaten surf scoren… ergens.
Omdat we toch weer iets rustiger vaarwater zochten, besloten we naar Balian (Bali) te gaan. De laatste 6 maanden hebben daar 2 shark attacks plaatsgevonden hetgeen ervoor heeft gezorgd, dat het er rustig is. gezien de statistieken voor aanvallen in Indonesie dachten wij dat het waarschijnlijk een urban legend zou zijn en dus hadden we niets te vrezen. Balian bracht de prachtige eenzame linkse en rechtse golven die we op Lombok hoopte te vinden. En wat die haaien betreft,… Tja… het was geen Urban Legend.
