 |
 |
 |
| Mannen zomer collectie 2010 > Sale: winter collectie 2009 > |
|
Vrouwen zomer collectie 2010 > Sale: winter collectie 2009 > |
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Foto’s: Ruben Snitslaar, www.klatser.com
Foto’s: Mark Welagen
Door: de Heemies
Tekst: Erwin Duin / Foto’s: Erwin & Dennis Duin
Samen met mijn neef Dennis ‘ook een Duin’, kijk ik wel eens survival series. Je kent ze wel, die informatieve programma’s met van die stoked gasten die van alles doen om maar te kunnen overleven. Ray Mears is zo’n gast en onze favoriet. Na een overdosis van deze survivalseries zouden we toch genoeg info moeten hebben om zelf te kunnen ‘overleven…’
Zeven op acht Maart was het dan zover, onze quest was om te overleven. We hadden dan ook alleen het broodnodige meegenomen bestaande uit een mes, een pan, een vuursteen en een beker. Na een tijd gelopen te hebben kwamen we erachter dat het moeilijkste in Nederland een geschikte plek om te kamperen vinden is. Je kan namelijk op de meeste plekken altijd gezien worden vanwege alle paden en wegen. Wij hadden dus ook pas na 3,5 uur een plek gevonden waar niemand ons kon zien.
Nu onze hut bouwen, er zou regen en storm komen in de nacht en met een temp van rond het vriespunt is het belangrijk om je beschutting goed neer te zetten. De wind kwam uit het zuidwesten en als we een vuurtje zouden kunnen maken wil je de rook natuurlijk niet in je gezicht krijgen. Toen de hut eenmaal stond was het hout sprokkelen want het werd al donker. Een vuurtje maken was zo makkelijk nog niet. Het was zeker een uitdaging met nat weer vuur te maken maar Ray Mears zijn filmpjes wierpen zijn vruchten af. Hij liet ons weten dat de schors van de berk vuur zou geven met nat weer en na een uur klatsen met een vuursteen en een mes hadden wij eindelijk een vuurtje gebouwd. Gelukkig want anders werd het een koude bedoeling. Met de komst van het vuur waren we ook verzekerd van een kopie verse dennennaaldenthee. Dit maakte wij met water uit een beekje dat we gefilterd hadden met een stuk t-shirt.
Eten, daar was helaas geen tijd voor. De volgende keer proberen we wat vallen te zetten om wat te vangen. De nacht was koud maar onze beschutting werkte goed en als we het vuurtje maar hoog genoeg hielden was het goed te doen. In de ochtend kwam de regen met bakken uit de lucht maar we hielden het droog. Wederom werkten de tips van Ray Mears. Met het eerste licht maakten we het vuur goed uit, dit is erg belangrijk. We ruimden de gehele plek op alsof er nooit iemand -geweest was. Op de terugweg waren we zwaar doorweekt, nat tot op het bot, koud, verkleunt, verwaait en vermoeid maar met een gevoel van euforie.
De dingen die het de moeite waard maakten;
Dingen niet voor lief nemen
Genieten van de natuur
Dat je altijd moeite moet doen om iets te verkrijgen
Als het donker wordt, je echt tijd hebt voor je zelf hebt omdat je niets anders hoeft dan een bakkie thee zetten op je zelf gemaakte vuurtje…
Dat je in een ander land bijvoorbeeld Afrika of Indo deze skills goed zou kunnen gebruiken. Tijdens een leuk surftripje ofzo?
Vrijheid echte vrijheid
Goede tip voor als je de Boswachter tegenkomt en vraagt wat is hier de bedoeling van? CRISIS