Foto’s: Jesse Beuker | Video: Joost Brouwer
Onze enige echte eigen gitarist Mathias Janmaat van Bombay Show Pig zit nu al een week op Java! Echter niet zomaar, hij zit daar namelijk voor ‘In A Cabin With‘ met niemand minder dan rapper Pax (o.a. Kyteman) & Simon Akkermans (o.a. C-Mon & Kypski). In 10 dagen draaien zij in hun eigen ‘cabin’ op deze exotische locatie een plaat in elkaar. Hier alvast wat mooi visuele plaatjes, nu nog wachten op het eindresultaat, we zijn zeer benieuwd!
Tekst: Sanne Koeman | Foto’s: Bas Elhorst
Weer erg benieuwd naar nieuwe bergen ben ik met Bas en Chris in de auto gestapt naar Italie. Vooruit naar de kern van het lage druk gebied en de “Nissan mystic experience”, een 3 sterren kwalificatie wedstrijd voor de Freeride World tour.
We zijn een dag eerder gegaan vanwege de goede sneeuw die daar zou vallen, iets minder dan verwacht maar eindelijk weer een beetje poeder. Mijn enthousiasme moet ik dan ook gelijk bezuren met een gebroken board. Maakt niet uit, het was het helemaal waard om door deze indrukwekkende kloof te rijden. ‘s Avonds is de riders meeting voor de wedstrijd die volgt. Ik ben niet uitgelood voor de wedstrijd maar ik had al zo’n idee dat er vast iemand niet zou komen opdagen. Na een paar keer vragen en wat Italiaans hectisch gedoe mag ik toch meedoen. Wilde ik dit nou echt?? Nu moet ik wel!!!
De volgende ochtend ben ik er helemaal klaar voor, alles voelt goed wat wel zo fijn is als je boven aan een berg zoals deze staat. Dan heb je liever geen knikkende knieën. Ik doe er toch wel een klein uurtje over om de lijn uit te zoeken die ik wil gaan rijden, moet ik nou links of rechts, ga ik dat boompje herkennen??? Toch maar voor save gaan, de eerste keer dat ik zo een wedstrijd doe, sta ik liever niet bovenaan een te grote klif. Na een kleine hikken van 30 minuten heb ik de laatste zenuwen eruit gelopen. Ik dacht dat ik nummer 17 was maar moet als 13de starten, ‘hei ik ben nog niet zover’. Hoe was mijn lijn ook al weer? Ik weet dat ik eerst links moet aan houden hoe was het verder ook al weer? Ahhhhhhh,3,2,1 start!!!
Alles flitst voorbij, m’n reactie vermogen loopt een beetje achter want voordat ik het weet zie ik alle herkenningspunten voorbij gaan. Dit was niet de bedoeling, ik moest veel verder naar links, daar is m’n sprong en daar is dat boompje al. Maar eigenlijk gaat het wel lekker en de sneeuw is super. Het terrein is leuk en ik vermaak me helemaal zo in m’n eentje op de berg, totaal verdwaald maar ik geniet ervan. Volop speed, nice. Niet teveel naar rechts want daar zijn de kliffen, en blijven rijden, dan komt het vast goed. Als verassing verschijnt er aan het einde een mooi couloirtje, even denk ik, kan ik dat? Ik wil niet stoppen want dat kost punten gaat er door me heen, dus voordat ik het weet pak ik hem recht naar beneden, niet twijfelen en gaan, dat is waar het om gaat.
Ik ben blij met deze vette ervaring en een mooi resultaat, 3de! Niet verkeerd met een gebroken board. De eerste 3 gaan door naar de finale dus 3de ben ik sowieso, geen zenuwen zou je zeggen? Totdat ik ineens als aller eerste van de dag moet starten, dat is wel even slikken, geen sporen voor houvast. Tijdens het omhoog lopen merk ik al dat alles niet zo soepel gaat als de dag ervoor. Waar is m’n balans, gewoon doorlopen, stap voor stap en niet teveel nadenken. En wat is er met die sneeuw gebeurd, die is helemaal weer vers na de koude nacht. Gistermiddag was het hier nog krokant. De zenuwen krijg ik niet uit m’n benen, maar de sneeuw is zo goed!!!!
M’n lijn is veel te makkelijk voor deze goede omstandigheden, stom geen 2de optie bedacht. Voordat ik het weet lig ik onderuit, wat gebeurde er??? Op staan en weer doorgaan. De rest van de run heb ik een black out dus daar kan ik niet veel over vertellen. De finale run was hem dus niet helemaal maar wel weer het een en ander geleerd, nooit teveel vast houden aan een lijn, waar het ook om gaat. Om je heen blijven kijken, wat er ook gebeurd, ervoor gaan, tot het einde. Mooie lessen sowieso, ook voor in het ‘gewone’ leven.
De run van winnaar van de eerste plaats was indrukwekkend en heeft me geïnspireerd en gemotiveerd om de volgende keer wel wat meer van mezelf te vragen. Maar op dit moment ga ik eerst even poeder rijden in St Anton, yeahhhhh.
